Jeśli wykryta zostanie niezgodność, a dokładniej jeżeli niespełnione zostało przyjęte wcześniej wymaganie, pojawia się konieczność podjęcia konkretnego działania. W tym przypadku możemy wybrać albo działanie korygujące, albo korekcję. Oba te pojęcia często bywają niezrozumiałe i mylone, dlatego warto przybliżyć ich istotę.

Korekcją można określić wszystkie działania, które są podejmowane, w celu usunięcia wykrytej niezgodności. Działania te są ponadto ściśle nakierowane na konkretne, wykryte przypadki, bez analizowania przyczyn powstawania danej niezgodności. Zgodnie z normą ISO 9000 niezgodny wyrób można poddać korekcji w formie przeróbki, przeklasyfikowania, naprawy oraz zlikwidowania.

Działaniami korygującym będą z kolei, działania podjęte w celu wyeliminowania przyczyny wykrytej niezgodności. Można więc stwierdzić, że korekcja sama w sobie usuwa jedynie skutki niezgodności, podczas gdy działanie korygujące zajmuje się przyczyną jej powstawania. Dodatkowo, dzięki zajęciu się przyczyną powstawania danej niezgodności, można z powodzeniem zapobiec jej ponownemu występowaniu w przyszłości.

Bardzo często chcąc rozwiązać problem z konkretnym niezgodnym wyrobem, firmy decydują się również na zastosowanie obu tych działań. Dzieje się tak ponieważ dzięki korekcji znika kłopot związany z niezgodnością, natomiast dzięki działaniu korygującemu można skutecznie zapobiec pojawieniu się takiej samej niezgodności w przyszłości, w innych przypadkach.